Wyszukiwanie

Licznik

Liczba wy鈍ietle:
1003411

«Po tym wszyscy poznaj, 瞠軼ie uczniami moimi, je郵i b璠ziecie si wzajemnie mi這wali» (J 13, 35)

S這wo 篡cia na maj 2007

   Jezus zasiad ze swoimi przyjaci馧mi do sto逝. To ostatnia przed odej軼iem z tego 鈍iata wieczerza, chwila wyj徠kowo podnios豉 przez przekazanie ostatniej woli, jakby testamentu: "aby軼ie si wzajemnie mi這wali tak, jak Ja was umi這wa貫m; 瞠by軼ie i wy tak si mi這wali wzajemnie"1. To w ci庵u wiek闚 b璠zie wyr騜nia uczni闚 Jezusa, b璠zie ich znakiem to窺amo軼i: po tym wszyscy b璠 ich rozpoznawa!
   Tak by這 od samego pocz徠ku. Pierwsza wsp鏊nota wierz帷ych, w Jerozolimie, cieszy豉 si szacunkiem i sympati ca貫go ludu w豉郾ie z powodu ich jedno軼i2 - do tego stopnia, 瞠 codziennie do陰cza造 do niej nowe osoby3.
   R闚nie nie tak wiele lat p騧niej jeden z pierwszych pisarzy chrze軼ija雟kich, Tertulian, przytacza kr捫帷 o chrze軼ijanach opini: "Popatrz jak oni si mi璠zy sob mi逝j, jak nawet gotowi s umrze jeden za drugiego"4. To by豉 realizacja s堯w Jezusa:

«Po tym wszyscy poznaj, 瞠軼ie uczniami moimi, je郵i b璠ziecie si wzajemnie mi這wali»

   Mi這嗆 wzajemna jest wi璚 "przyodzieniem wszystkich chrze軼ijan, kt鏎zy: starzy i m這dzi, kobiety czy m篹czy幡i, ma鹵onkowie czy nie, doro郵i czy dzieci, chorzy czy zdrowi mog przywdzia ten str鎩, aby wsz璠zie i zawsze swoim 篡ciem g這郾o obwieszcza Tego, w kogo wierz, Tego, kt鏎ego chc kocha"5.
   W jedno軼i, kt鏎a rodzi si z mi這軼i wzajemnej mi璠zy uczniami Jezusa, odzwierciedla si niejako i staje si widzialny ten B鏬, kt鏎ego On objawi jako Mi這嗆; Ko軼i馧 jest ikon Tr鎩cy 安i皻ej6.
   To jest chyba najlepszy dzisiaj spos鏏 g這szenia Ewangelii. Spo貫cze雟two cz瘰to um璚zone i odurzone nadmiarem s堯w szuka bardziej 鈍iadk闚 ni nauczycieli, chce raczej przyk豉d闚 ni s堯w. Ch皻niej zwraca si ku uczestnictwu, je郵i widzi Ewangeli, kt鏎a sta豉 si 篡ciem Ewangeli, zdoln do tworzenia nowych relacji, nacechowanych braterstwem i mi這軼i.

«Po tym wszyscy poznaj, 瞠軼ie uczniami moimi, je郵i b璠ziecie si wzajemnie mi這wali»

   Jak 篡 tym S這wem 砰cia? Podtrzymuj帷 mi璠zy nami mi這嗆 wzajemn i tworz帷 wsz璠zie "篡we kom鏎ki".
   "Gdyby w jakim mie軼ie, w najbardziej odleg造ch punktach zapali ogie, kt鏎y Jezus przyni鏀 na ziemi, i gdyby ten ogie - dzi瘯i dobrej woli mieszka鎍闚 - opar si lodowi 鈍iata, w kr鏒kim czasie miasto zap這n窸oby mi這軼i Boga. Ogniem, kt鏎y Jezus przyni鏀 na ziemi, jest On sam, jest Mi這嗆 - ta mi這嗆, kt鏎a nie tylko wi捫e dusz z Bogiem, lecz tak瞠 dusze pomi璠zy sob. (...)
   Dwie lub wi璚ej dusz stopionych w jedno w imi Chrystusa, kt鏎e nie tylko nie boj si i nie wstydz wyzna sobie nawzajem woli kochania Boga, lecz jedno嗆 mi璠zy sob w Chrystusie czyni swoim Idea貫m - s bosk pot璕 w 鈍iecie.
   Takie dusze mog w ka盥ym mie軼ie pojawi si w rodzinach: tata i mama, syn i ojciec, synowa i te軼iowa; mog znajdowa si w parafiach, w miejscach pracy, w szko豉ch, w biurach, wsz璠zie.
   Nie jest konieczne, 瞠by ju by造 鈍i皻e, bo Jezus by o tym powiedzia; wystarczy, 瞠 b璠 zjednoczone w imi Chrystusa i nigdy nie zrezygnuj z tej jedno軼i. Oczywi軼ie, b璠 pozostawa we dwie lub trzy tylko przez kr鏒ki czas, bo mi這嗆 z natury swej rozprzestrzenia si i ro郾ie w niesko鎍zono嗆.
   Ka盥a ma豉 kom鏎ka, zapalona przez Boga w jakimkolwiek miejscu ziemi, musi si pomno篡, a Opatrzno嗆 rozrzuci te p這mienie, te dusze-p這mienie tam, gdzie zechce, a瞠by w cieple mi這軼i Boga 鈍iat pokrzepi si i odzyska nadziej"7.

(1) J 13, 34.
(2) Por. Dz 2, 47; 4, 32; 5,13.
(3) Por. Dz 2, 47.
(4) Apologeticum, 39, 7.
(5) Ch. Lubich, L'abito dei cristiani, w La dottrina spirituale, "Citta Nuova", Roma 2006, s. 139.
(6) Por. KDK, 2-4.
(7) C. Lubich, Se in una citta s'appiccasse il fuoco, w La dottrina spirituale, dz. cyt. s. 163-164.

 [1] 

Powr鏒

安i皻a

Wtorek, XXVIII Tydzie zwyk造 Rok A, I Wspomnienie 鈍

Liturgia s這wa

Czytania:

  • Ewangelia:

Sonda

Jak cz瘰to odmawiasz r騜aniec?

Codziennie

Kilka razy w tygodniu

Bardzo rzadko, okazjonalnie

Powiem szczerze: wcale!


Statystyki

www.stat.4u.pl

D德i瘯