Wyszukiwanie

Licznik

Liczba wy鈍ietle:
1030141

«Tymczasem s wprawdzie liczne cz這nki, ale jedno cia這 » (1 Kor 12, 20)

S這wo 砰cia na stycze 20091

   Czy nigdy nie spotka貫 wsp鏊noty prawdziwych chrze軼ijan? Czy nigdy nie uczestniczy貫 w ich spotkaniu? A mo瞠 pozna貫 篡cie takiej wsp鏊noty? Je郵i tak, to spostrzeg貫, 瞠 ludzie, kt鏎zy j tworz posiadaj r騜norodne dary. Jeden ma dar m闚ienia i przekazywania rzeczywisto軼i duchowej w spos鏏, kt鏎y ci porusza do g喚bi, drugi potrafi skutecznie pomaga, piel璕nowa i opiekowa si cierpi帷ymi; inny naucza z wielk m康ro軼i umacniaj帷 na nowo wiar s逝chaj帷ych; jeszcze inny ma zdolno軼i organizacyjne; drugi umiej皻no嗆 kierowania; kto inny potrafi zrozumie i pociesza tych, kt鏎zy tego potrzebuj.
   Tak, to wszystko mo瞠sz zauwa篡, lecz przede wszystkim w tej 篡wej wsp鏊nocie uderza ci jeden duch, kt鏎y wszystkich przenika i jednoczy t spo貫czno嗆, tworz帷 z niej jedno cia這.

«Tymczasem s wprawdzie liczne cz這nki, ale jedno cia這»

   R闚nie 鈍. Pawe stan掖 przed rzeczywisto軼i 篡wych wsp鏊not chrze軼ija雟kich, kt鏎e powsta造 dzi瘯i jego nauczaniu.
   Jedn z nich by豉 m這da wsp鏊nota w Koryncie, kt鏎ej Duch 安i皻y nie szcz璠zi dar闚, zwanych inaczej charyzmatami. W tym czasie by造 to dary nadzwyczajne, ze wzgl璠u na szczeg鏊ne powo豉nie rodz帷ego si Ko軼io豉.
   Chocia owa wsp鏊nota cieszy豉 si wieloma darami zes豉nymi przez Ducha 安i皻ego, do鈍iadczy豉 r闚nie rywalizacji i niezgody.
   Trzeba by這 wi璚 zwr鏂i si o wyja郾ienia do 鈍. Paw豉, kt鏎y by wtedy w Efezie.
   安. Pawe nie zwleka z odpowiedzi i w jednym ze swych niezwyk造ch list闚 wyja郾ia, jak nale篡 korzysta z tych szczeg鏊nych 豉sk. Pisze on, 瞠 s r騜ne charyzmaty i r騜ne rodzaje pos逝giwania, np. pos逝giwanie aposto堯w, prorok闚 lub nauczycieli, lecz tylko jeden jest Pan, od kt鏎ego one pochodz. M闚i, 瞠 we wsp鏊nocie s ludzie, kt鏎zy czyni cuda i uzdrawiaj, inni w szczeg鏊ny spos鏏 powo豉ni s do pos逝giwania, jeszcze inni do rz康zenia; podobnie jak s te ludzie posiadaj帷y dar j瞛yk闚 i inni - dar t逝maczenia ich, ale dodaje, 瞠 jeden jest B鏬, od kt鏎ego te dary pochodz.
   A wi璚, poniewa r騜ne dary s wyrazem tego samego Ducha 安i皻ego, kt鏎y dowolnie nimi obdarowuje, musz one by w harmonii pomi璠zy sob, uzupe軟iaj帷 si wzajemnie. Nie s逝膨 one do u篡tku prywatnego ani nie mog by powodem do zarozumia這軼i i wywy窺zania si. Zosta造 dane dla u篡tku wsp鏊nego: dla budowania wsp鏊noty; ich przeznaczeniem jest s逝瞠nie. Nie powinny wi璚 wywo造wa zawi軼i i zam皻u.
   Chocia 鈍. Pawe m闚i o szczeg鏊nych darach dotycz帷ych ca貫j wsp鏊noty, uwa瘸, ze ka盥y jej cz這nek obdarzony jest zdolno軼iami i talentami, kt鏎e powinny s逝篡 dla dobra wsp鏊nego i ka盥y powinien by zadowolony z tego, co otrzyma.
   Przedstawia on wsp鏊not jako jedno cia這 i zadaje sobie pytanie: "Gdyby ca貫 cia這 by這 wzrokiem, gdzie by豚y s逝ch? Lub gdyby ca貫 cia這 by這 s逝chem, gdzie by這by powonienie? Lecz B鏬, tak jak chcia, stworzy r騜ne cz這nki, umieszczaj帷 ka盥y z nich w ciele. Gdyby ca這嗆 by豉 jednym cz這nkiem, gdzie by這by cia這?"

 [1]  2  » 

Powr鏒

安i皻a

Sobota, II Tydzie Adwentu Rok B, II Dzie Powszedn

Liturgia s這wa

Czytania:

  • Ewangelia:

Sonda

Jak cz瘰to odmawiasz r騜aniec?

Codziennie

Kilka razy w tygodniu

Bardzo rzadko, okazjonalnie

Powiem szczerze: wcale!


Statystyki

www.stat.4u.pl

D德i瘯